ทราย&บัง
รู้จักกันครบ 1 ปีแล้วนะ
กูรักมึงที่สุดเลยนะบัง
ถึงจะเลิกกันไปแล้วก้อตาม
หลายวันมานี้คิดถึงบังตลอดเลย
บ่นถึงบังให้พวกเพื่อนฟังแทบทุกวัน
แล้วก้อมองหาบังแทบทุกวัน
แล้วก้อไม่เคยเจอเลยซักวัน
มะวานเดินเข้าซอยบ้านมาได้นิดนึง
ก้อเหนมอไซด์คันนึงซ้อน 3 มา
เอ๊ะ!!!ทำไมไอ้คนสุดท้ายมันหน้าคุ้นๆ
เหนแว๊ปๆ เลยหยุดเดินแล้วหันไปมอง
ไอ้คนขับกับอีกคนก้อหันมามองนะ
แต่ไอ้คนสุดท้ายไม่หันมา
ก้อพยายามจำลายละเอียด
เดินไปก้อคิดไป ใช่รึป่าววะ
ไอ้คนนัน้มันตาตี่ป่าววะ
เอ๊ะ!!ไอ้เสื้อแบบนี้มีบังใส่คนเดียวป่าววะ
แล้วถ้าใช่มันจะเข้ามาทำไมวะ
มาหาเอ็มเหรอวะ
เดี๋ยวต้องลองไปถามเอ็ม
แต่...ทำไมเพื่อนหน้าตาไม่คุ้น
คงไม่ใช่หรอก
(ในใจก้อคิด ทำไมกูไม่ตะโกนเรียกชื่อวะ)
หลังจากคิดไปคิดมาน้ำตาก้อจะไหล
แล้วก้อเดินมาถึงหมู่บ้านจนได้
ก้อมีมอไซด์ซ้อน 3 อีกแล้ว สวนมา
คราวนี้ช๊อคไปเลย
มองหน้าคนขับปุ๊บ ทรายนิ่งไป 5 วิได้
แล้ววิ่งเข้าใส่ทันที
(จำได้ว่ากระเป๋าหนักมากมาย)
วิ่งไปถึงปุ๊บ ดึงแขนมาทันที
แล้วพูดได้แค่คำว่า
"เป็นงัยมั่ง บังเป็นงัยมั่ง"
พูดจบปุ๊บ น้ำตาไหลพรากเลย
เพื่อนบังยัง งง อ่ะ
แล้วบังก้อเดินมาส่งที่บ้าน
เดินไปก้อร้องไห้ไป
ยามก้อคง งง
ทำไมยังเห็นทรายกับบังอยู่ด้วยกัน
มันผ่านมากี่เดือนแล้วที่ชีวิตกูไม่มีมึงข้างๆ
มันผ่านมานานแค่ไหนแล้วที่มึงปล่อยให้กูอยู่คนเดียว
มะวานเป็นไรที่รู้ตัวเลยว่า...กูรอวันนี้มานานแล้ว
วันที่กูได้กอดบังอีกครั้ง
วันที่กูได้คุยกับมันเหมือนแต่ก่อน
วันที่กูได้อยู่ใกล้มัน
ได้เล่านู่นเล่านี่ให้บังฟัง
ได้เล่นได้ทะเลาะกันเหมือนเดิม
แต่ใครจะรู้ว่ามันทำให้กูเศร้าได้เหมือนกัน
กูทำได้แต่กอดมันไว้แล้วบอกว่า
"อย่าทิ้งทรายไปอีกนะ"
"ไม่มีบังมันเหงานะ"
แล้วบังก้อทำได้แค่
ลูบหัวกูแล้วบอกว่า "อย่าร้องไห้ นอนแล้วตื่นมาคิดซะว่าไม่มีรัยเกิดขึ้น"
แล้วกูจะทำได้ยังงัย
ทั้งๆที่กูรักมันขนาดนั้น
กูพยายามจะรั้งมันให้อยู่กับกูนานที่สุดเท่าที่จะทำได้
กูได้แต่บอกมันว่า
"คิดเหรอว่าอยากจะเลิก"
แต่กูทำไรไม่ได้แล้ว
ทุกอย่างมันผ่านไปแล้ว
กูทำให้ทุกอย่างมันจบด้วยมือของกูเอง
กูทำลายทุกอย่างด้วยตัวของกูเอง
แล้วคนที่มานั่งร้องไห้เสียใจคือใคร
มันก้อคือตัวกูเอง
--------------------------
กูจำได้ว่าตอนมีบัง
กูชอบกวนตีนมัน
กูชอบเล่าเรื่องในแต่ละวันให้บังฟัง
ชอบอ้อนมันเวลาอยู่ใกล้ๆ
ชอบมองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อรอบังมา
กูจะกลับบ้านเร็วๆ เพื่อรอบังมาหาตอนเย็น
กูชอบซื้อของมาให้มัน เพื่อจะได้เจอมัน
กูชอบใช้ให้มันทำงานให้
กูชอบด่ามันเวลาอยู่กับเพื่อนๆ
กูชอบเล่นกับมันแรงๆเวลาอยุ่ด้วยกัน
และที่กูชอบที่สุดคือ...เวลาที่กูอยู่บนหลังมัน
กูชอบเวลาบังให้กูขี่หลัง
กูชอบที่จะเดินข้างๆบัง
กูรู้สึกว่าคนๆนี้สามารถปกป้องกูได้
กูสามารถอยู่ด้วยได้อย่างมีความสุข
กูทำได้ทุกอย่างเพื่อบังโดยไม่แคร์คำว่าศักศรี
กูสามารถที่จะวิ่งตามบังโดยไม่ใส่รองเท้า
สามารถเดินออกจากบ้านไปตามหาบังตอน 5 ทุ่ม
สามารถที่จะให้พ่อขับรถไปชะอำ
แล้วกูเดินจากหัวหาดไปท้ายหาด 1 รอบ
เพื่อตามหาตัวบัง
บังเป็นคนทำให้กูเลิกนิสัยเจ้าชู้
ทำให้กูรู้ว่าการรักใครซักคนมันเป็นยังงัย
และกูรู้ว่ากูต้องอยุ่ให้ได้โดยไม่มีบัง
---------------------------------
ทุกวันนี้กูยังจำทุกอย่างได้(ดี)
--บังเกิดวันที่ 25 กรกฎา
--บังชอบสีชมพู
--บังชอบคิตตี้
--บังชอบกินข้าวผัดหมู(ใช่ป่าววะ)
--บังมันกะล่อน ขี้เล่น
--บังมันชอบโมเดลรถ มันจะเอามาไถๆเล่นก่อนนอน
--บังมันไม่ถูกกับรถสีเขียว
(มันจะขับมีโอคนนั้นล้มบ่อยมาก)
--บังมันชอบบ่นๆๆๆๆเวลาใช้ให้ทำอะไร
แต่มันก้อทำให้ทุกที(กูล่ะชอบ
--บังมันสามารถทำให้กูร้องไห้เพราะมัน
และสามารถทำให้กูดีใจได้
--บังมันรุ้ว่าเวลาไหนกูจะอารมไม่ดี(เวลาหิว+ร้อน)
--บังมันรุ้ว่าทำยังงัยกูถึงจะอารมดี(เอาของกินมาล่อ)
--บังไม่เคยงี่เง่า ไม่เคยเรียกร้องอะไรจากกู
ไม่เคยบอกว่าอยากได้นู่นได้นี่นะ
ไม่เคยบอกว่าซื้อของให้หน่อย
มีแต่ตัวกูเอง ที่พยายามสรรหาของที่มันอยากได้ไปให้
กูไปไหนไม่เคยที่จะไม่มีของไปฝากมัน
--เข้าค่ายปีที่แล้ว กูซื้อของฝากมาให้ที่บ้านบัง
(บังมารับกูกลับบ้าน กูจำได้)
--กูไปปากคลองตลาด กูก้อซื้อกุหลาบมาให้มันกำหย่ายๆ
(แต่มันดีใจที่กูไป รร. ทุกวันมากกว่า)
--กูไปเดินตลาดใน ม. เจอของคิตตี้
กูก้อซื้อผ้าเช็ดหน้า+พวงกุญแจมาฝาก
--เข้าไปใน 7 มีขนมของคิตตี้ขาย
กูก้อบ้าจี้ซื้อมาอีก
--แม่งโดนเค้าปล้นโทรสับ กะโดนซ้อม
กูรู้ปุ๊บก้อไปซื้อตุ๊กตามาให้
--ทำโมเดลรถมันหาย 4 คัน คันละไม่กี่บาท
กูซื้อคืนทีคันละเกือบร้อย
--มีรัยอีกไม่รู้ เยอะแยะ
--กูจำครั้งแรกที่กูกับมันเจอกันได้--
กูเดินไปหาข้าวกินกับเอ็ม แล้วเอ็มชี้ให้ดูบังกับเพื่อน
--กูเจอมันอีกทีตอนเดินเข้าบ้าน
มันไปตามเอ็มมาให้ แล้วเข็นรถตาม
--กูเจอมันแบบนี้บ่อยๆ แต่มีครั้งนึงมันกวนตีนมาก
มันจะมีไอ้น่ารักในซอย บังมันรู้ว่ากุชอบ
แม่งขับมอไซด์ไปดักหน้ามอไซด์เค้า
แล้วชี้มาที่กูแล้วบอกว่า "แว่นชอบ"
กูล่ะซึ้ง แล้วกูกับมันก้ออริกันมาตลอด
--มีครั้งนึงเดินกลับบ้านกัน 3 คน
แม่งเดินกวนตีนกู ด่ากูไม่หยุดปาก
เปนระยะทางหลายกิโล แถมถีบตูดกูอีกตะหาก
--ยิ่งทวีความเป็นอริของกูกับมันยิ่งขึ้น
--และวันนั้นก้อมาถึงวันที่กูสนิทกับมัน
วันนั้นนั่งรถไปแถวฟิวด้วยกัน4คน
กูก้อพยายามจะนั่งห่างมันให้มากที่สุด
เพราะแม่งชอบกวนตีน แต่สุดท้ายแม่งมานั่งข้างกู
กูเลยเล่นเป่ายิ้งฉุบตีกับมันซะเลย
เล่นเอาเจ็บมือ แล้วกูก้อหนึบกับมันตลอด
--หลังจากนั้นมันก้อเอาเบอกูไปจากเอ็ม
แล้วก้อโทรมาคุย วันนั้นกูโดนยึดโทรสับพอดี
กูก้อรู้ว่าเป็นมัน หลังจากนั้นก้อคุยกันทุกวัน
วันละ 2-3 ชม. พูดกันไม่มีหยุด
ใครสายซ้อนมากูไม่สนใจ
แล้วก้อเริ่มพนันกัน
ใครนอกใจใครก่อนเสีย 5000
ข้อตกลงเยอะแยะมากมาย
แต่มันขอกู 2 ข้อ
1. ห้ามให้เบอคนอื่น
2.ห้ามรักใครนอกจากมัน
แล้วกูก้อทำตามที่มันบอก
ใครโทรมา ใครขอเบอ กูบอกมีแฟนแล้วทุกคน
แล้วบังมันจะมีประโยคที่พูดบ่อยๆคือ
"ถึงคุณจะเป็นยังงัย คุณก้อคือสุดที่รักของผม"
แต่กูกับมันก้อเลิกกัน หายไป 2 เดือน
ก้อกลับมาเจอกันอีก
แล้วกูก้อทำใจบอกตัวเองไว้
อย่ารักมันให้มากนัก
แต่สุดท้ายกูก้อทำไม่ได้
มี 100 กูให้มันเกิน 100 อ่ะ
--เราไปนั่งกิน mk. กัน 4 คน ทราย อืด เอ้ บัง
--เรา 2 คน เคยเดินจากสาย 5 กลับบ้าน กี่โลวะ
แต่รู้ว่าเดินเกือบ 2 ชม.
--วันนั้นกูขี่หลังบังวันแรก 5555
--บังเคยไปรับทรายที่ รร. แทบจะทุกอาทิต
--ตอนที่เปนปผลเพราะรถล้ม บังก้อต้องไปรับ
--เวลามีงานที่ต้องส่งภายในวัน 2 วัน
บังก้อต้องมานั่งทำให้
--กูชอบไปช่วยบังส่งของกับที่บ้าน
--กูชอบที่จะตามบังไปทุกๆที่
(กูไม่เคยเบื่อ)
--กูเคยไปรอบังทำบัตรประชาชน
--บังแม่งเคยมาตะโกนเรียกแล้วบอกให้ตื่น
แถมตบหน้ากูให้ตื่นอีกตะหาก
--บังชอบตบหัวกู เวลากูบอกว่าไม่ได้ไปเรียน
--กูเคยบอกให้บังไปบวช แล้วมันก้อไปจิงๆ
--กูเคยคิดว่ากูเป็นตัวซวยสำหรับมัน
เพราะตั้งแต่กลับมาคบกันมันเจ็บตัวหลายรอบมาก
++วันแรกที่กลับมาดีกัน แม่งขับรถชนเด็ก
เพราะรีบเอางานมาให้กู
++แล้วก้อขับรถล้ม เพราะกูตอแหลมันให้มารับที่มหิดล
++ขับรถชนข้างทางเพราะหลับใน
เนื่องจากกูกวน
++โดนปล้น หลังจากโทรคุยกับกูไม่ถึง 10 นาที
++โดนตำรวจจับ
และอีกมากมาย
กูจำได้ว่าแม่งซวยแทบทุกอาทิต จนกูต้องให้ไปบวช
--กูจำได้ว่าตอนบังบวชกูเกือบทำกุฏิแตก
-กูจำได้ว่าตอนบังบวชกูยอมไม่มีโทรสับใช้
เพื่อให้บังเอาไปใช้
--กูจำได้ว่ากูต้องนั่งรถไปหามันไกลถึงนครปฐม
เป็นชั่วโมงๆ เพื่อเอางานที่ให้บังลอก
--กูจำได้ว่ากูเหนผู้ ญ ซ้อนท้ายมอไซด์มัน
แต่กูก้อไม่ได้ว่ารัย
แค่มันโดนกูอัดไปนิดๆหน่อยๆ
แล้วกูก้อต้องตามไปที่บ้านมัน
ในสภาพอัปปรีมาก ร้องเท้าไม่ใส่ บ้านไม่ล๊อค ตังไม่มี
--กูจำได้ว่ามันหายตัวไป ทั้งๆที่ตะกี้อยู่กับกู
กูก้อต้องสวมวิญญาณแฟน + เมีย ที่ดี ออกตามหา
ตามแม่งยันบ้าน ญ อีกคน เข้าไปตามใน โรงแรม
คิดดูดิ กูแม่งขนาดไหน แต่ไม่เจอ
แต่กูก้อไม่ได้ว่าอะไรมัน กูโกรธมันไม่นาน ก้อหาย
--กูจำได้ว่าโทรเข้าเบอมัน ที่กู กับ มันหารเงินกันซื้อ
แล้วมีผู้ ญ รับ กูไม่ว่ารัย แต่มันโทรมาหากูเอง
--กูจำได้ว่าผู้ ญ คนนั้น โทรมาบอกกูว่า
ได้กับบังแล้ว แต่กูก้อเฉยๆ ได้ก้อได้ไปสิ บอกกูทำไม
อย่ามายุ่งกับกู กูไม่ชอบ
ที่ใครที่มัน
--กูจำได้ว่าวันปีใหม่บังมานั่งอยุ่บ้านกู
--กูจำได้ว่า วาเลนไทน์สัญญาว่าจะอยุ่ด้วยกัน
แต่ก้อเลิกกันไปก่อน แล้วมันก้อไปอยู่กับเค้า
--กูจำวันที่กูบอกเลิกบังได้
วันนั้นบังแม่งมาถึงบ้านกูเลย
แล้วสุดท้ายกูก้อเลิกไม่ลง
กูแม่งดีแต่ปาก ก้อกูรักมัน
--กูจำวันที่มันโทรไปหานัทได้
โทรไปเพราะกูทะเลาะกับนัทเรื่องบัง
ให้กูนั่งนึกทั้งวันทั้งคืนก้อไม่จบ
แม่งเยอะสาดดดดดดดดดดดดด
กูคบมันมาแม่งเรื่องเยอะชิบหาย
มันเปนเหมือนส่วนหนึง่ในชีวิตกู
ต้องเจอกันทุกอาทิต
คุยกันแทบทุกวัน
เอาเป้นว่า
กูรักมึง
**เมื่อวานบังมานั่งสอนกูเรื่องจะคบใคร
อย่าเล่าเรื่องแฟนเก่าให้ฟัง
**กูไม่อยากคบใครแล้ว
กูอยากคบมันคนเดียวอ่ะ
กูจะทำไงให้บังกลับมาวะ
กูจะทำไงให้ที่บ้านมันไม่เกลียดกู
กูต้องไปขอขมาที่กูทำผิดป่าววะ
กูจะทำไงให้บังมันรักกูวะ
เหี้ยเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
กูก้อไม่เข้าใจ
กูเลิกกับบังมากี่รอบแล้ววะ
เลิกกันไปทีหายไป 2-3เดือน
แล้วก้อมาเจอกันอีก
เลิกกันคราวนี้จะเหมือนรอบแรกป่าววะ
มันจะกลับมาหากูมั๊ย
ถ้าไม่เลิกกันกูก้อคงจะคบกันครบปีนึงแล้ว
วันนี้กูอัพไดยาว
กูไม่ได้ต้องการให้ใครมาอ่าน
กูแค่อยากระบายในสิ่งที่กูคิด
กูแค่อยากเขียนถึงคนที่กูรักมากมาย
กูรักมึงนะบัง
มึงกลับมาหากูเหอะ
(มันไม่มีทาง)
ทราย&บัง
รู้จักกันครบ 1 ปีแล้วนะ
กูรักมึงที่สุดเลยนะบัง
ถึงจะเลิกกันไปแล้วก้อตาม
หลายวันมานี้คิดถึงบังตลอดเลย
บ่นถึงบังให้พวกเพื่อนฟังแทบทุกวัน
แล้วก้อมองหาบังแทบทุกวัน
แล้วก้อไม่เคยเจอเลยซักวัน
มะวานเดินเข้าซอยบ้านมาได้นิดนึง
ก้อเหนมอไซด์คันนึงซ้อน 3 มา
เอ๊ะ!!!ทำไมไอ้คนสุดท้ายมันหน้าคุ้นๆ
เหนแว๊ปๆ เลยหยุดเดินแล้วหันไปมอง
ไอ้คนขับกับอีกคนก้อหันมามองนะ
แต่ไอ้คนสุดท้ายไม่หันมา
ก้อพยายามจำลายละเอียด
เดินไปก้อคิดไป ใช่รึป่าววะ
ไอ้คนนัน้มันตาตี่ป่าววะ
เอ๊ะ!!ไอ้เสื้อแบบนี้มีบังใส่คนเดียวป่าววะ
แล้วถ้าใช่มันจะเข้ามาทำไมวะ
มาหาเอ็มเหรอวะ
เดี๋ยวต้องลองไปถามเอ็ม
แต่...ทำไมเพื่อนหน้าตาไม่คุ้น
คงไม่ใช่หรอก
(ในใจก้อคิด ทำไมกูไม่ตะโกนเรียกชื่อวะ)
หลังจากคิดไปคิดมาน้ำตาก้อจะไหล
แล้วก้อเดินมาถึงหมู่บ้านจนได้
ก้อมีมอไซด์ซ้อน 3 อีกแล้ว สวนมา
คราวนี้ช๊อคไปเลย
มองหน้าคนขับปุ๊บ ทรายนิ่งไป 5 วิได้
แล้ววิ่งเข้าใส่ทันที
(จำได้ว่ากระเป๋าหนักมากมาย)
วิ่งไปถึงปุ๊บ ดึงแขนมาทันที
แล้วพูดได้แค่คำว่า
"เป็นงัยมั่ง บังเป็นงัยมั่ง"
พูดจบปุ๊บ น้ำตาไหลพรากเลย
เพื่อนบังยัง งง อ่ะ
แล้วบังก้อเดินมาส่งที่บ้าน
เดินไปก้อร้องไห้ไป
ยามก้อคง งง
ทำไมยังเห็นทรายกับบังอยู่ด้วยกัน
มันผ่านมากี่เดือนแล้วที่ชีวิตกูไม่มีมึงข้างๆ
มันผ่านมานานแค่ไหนแล้วที่มึงปล่อยให้กูอยู่คนเดียว
มะวานเป็นไรที่รู้ตัวเลยว่า...กูรอวันนี้มานานแล้ว
วันที่กูได้กอดบังอีกครั้ง
วันที่กูได้คุยกับมันเหมือนแต่ก่อน
วันที่กูได้อยู่ใกล้มัน
ได้เล่านู่นเล่านี่ให้บังฟัง
ได้เล่นได้ทะเลาะกันเหมือนเดิม
แต่ใครจะรู้ว่ามันทำให้กูเศร้าได้เหมือนกัน
กูทำได้แต่กอดมันไว้แล้วบอกว่า
"อย่าทิ้งทรายไปอีกนะ"
"ไม่มีบังมันเหงานะ"
แล้วบังก้อทำได้แค่
ลูบหัวกูแล้วบอกว่า "อย่าร้องไห้ นอนแล้วตื่นมาคิดซะว่าไม่มีรัยเกิดขึ้น"
แล้วกูจะทำได้ยังงัย
ทั้งๆที่กูรักมันขนาดนั้น
กูพยายามจะรั้งมันให้อยู่กับกูนานที่สุดเท่าที่จะทำได้
กูได้แต่บอกมันว่า
"คิดเหรอว่าอยากจะเลิก"
แต่กูทำไรไม่ได้แล้ว
ทุกอย่างมันผ่านไปแล้ว
กูทำให้ทุกอย่างมันจบด้วยมือของกูเอง
กูทำลายทุกอย่างด้วยตัวของกูเอง
แล้วคนที่มานั่งร้องไห้เสียใจคือใคร
มันก้อคือตัวกูเอง
--------------------------
กูจำได้ว่าตอนมีบัง
กูชอบกวนตีนมัน
กูชอบเล่าเรื่องในแต่ละวันให้บังฟัง
ชอบอ้อนมันเวลาอยู่ใกล้ๆ
ชอบมองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อรอบังมา
กูจะกลับบ้านเร็วๆ เพื่อรอบังมาหาตอนเย็น
กูชอบซื้อของมาให้มัน เพื่อจะได้เจอมัน
กูชอบใช้ให้มันทำงานให้
กูชอบด่ามันเวลาอยู่กับเพื่อนๆ
กูชอบเล่นกับมันแรงๆเวลาอยุ่ด้วยกัน
และที่กูชอบที่สุดคือ...เวลาที่กูอยู่บนหลังมัน
กูชอบเวลาบังให้กูขี่หลัง
กูชอบที่จะเดินข้างๆบัง
กูรู้สึกว่าคนๆนี้สามารถปกป้องกูได้
กูสามารถอยู่ด้วยได้อย่างมีความสุข
กูทำได้ทุกอย่างเพื่อบังโดยไม่แคร์คำว่าศักศรี
กูสามารถที่จะวิ่งตามบังโดยไม่ใส่รองเท้า
สามารถเดินออกจากบ้านไปตามหาบังตอน 5 ทุ่ม
สามารถที่จะให้พ่อขับรถไปชะอำ
แล้วกูเดินจากหัวหาดไปท้ายหาด 1 รอบ
เพื่อตามหาตัวบัง
บังเป็นคนทำให้กูเลิกนิสัยเจ้าชู้
ทำให้กูรู้ว่าการรักใครซักคนมันเป็นยังงัย
และกูรู้ว่ากูต้องอยุ่ให้ได้โดยไม่มีบัง
---------------------------------
ทุกวันนี้กูยังจำทุกอย่างได้(ดี)
--บังเกิดวันที่ 25 กรกฎา
--บังชอบสีชมพู
--บังชอบคิตตี้
--บังชอบกินข้าวผัดหมู(ใช่ป่าววะ)
--บังมันกะล่อน ขี้เล่น
--บังมันชอบโมเดลรถ มันจะเอามาไถๆเล่นก่อนนอน
--บังมันไม่ถูกกับรถสีเขียว
(มันจะขับมีโอคนนั้นล้มบ่อยมาก)
--บังมันชอบบ่นๆๆๆๆเวลาใช้ให้ทำอะไร
แต่มันก้อทำให้ทุกที(กูล่ะชอบ
--บังมันสามารถทำให้กูร้องไห้เพราะมัน
และสามารถทำให้กูดีใจได้
--บังมันรุ้ว่าเวลาไหนกูจะอารมไม่ดี(เวลาหิว+ร้อน)
--บังมันรุ้ว่าทำยังงัยกูถึงจะอารมดี(เอาของกินมาล่อ)
--บังไม่เคยงี่เง่า ไม่เคยเรียกร้องอะไรจากกู
ไม่เคยบอกว่าอยากได้นู่นได้นี่นะ
ไม่เคยบอกว่าซื้อของให้หน่อย
มีแต่ตัวกูเอง ที่พยายามสรรหาของที่มันอยากได้ไปให้
กูไปไหนไม่เคยที่จะไม่มีของไปฝากมัน
--เข้าค่ายปีที่แล้ว กูซื้อของฝากมาให้ที่บ้านบัง
(บังมารับกูกลับบ้าน กูจำได้)
--กูไปปากคลองตลาด กูก้อซื้อกุหลาบมาให้มันกำหย่ายๆ
(แต่มันดีใจที่กูไป รร. ทุกวันมากกว่า)
--กูไปเดินตลาดใน ม. เจอของคิตตี้
กูก้อซื้อผ้าเช็ดหน้า+พวงกุญแจมาฝาก
--เข้าไปใน 7 มีขนมของคิตตี้ขาย
กูก้อบ้าจี้ซื้อมาอีก
--แม่งโดนเค้าปล้นโทรสับ กะโดนซ้อม
กูรู้ปุ๊บก้อไปซื้อตุ๊กตามาให้
--ทำโมเดลรถมันหาย 4 คัน คันละไม่กี่บาท
กูซื้อคืนทีคันละเกือบร้อย
--มีรัยอีกไม่รู้ เยอะแยะ
--กูจำครั้งแรกที่กูกับมันเจอกันได้--
กูเดินไปหาข้าวกินกับเอ็ม แล้วเอ็มชี้ให้ดูบังกับเพื่อน
--กูเจอมันอีกทีตอนเดินเข้าบ้าน
มันไปตามเอ็มมาให้ แล้วเข็นรถตาม
--กูเจอมันแบบนี้บ่อยๆ แต่มีครั้งนึงมันกวนตีนมาก
มันจะมีไอ้น่ารักในซอย บังมันรู้ว่ากุชอบ
แม่งขับมอไซด์ไปดักหน้ามอไซด์เค้า
แล้วชี้มาที่กูแล้วบอกว่า "แว่นชอบ"
กูล่ะซึ้ง แล้วกูกับมันก้ออริกันมาตลอด
--มีครั้งนึงเดินกลับบ้านกัน 3 คน
แม่งเดินกวนตีนกู ด่ากูไม่หยุดปาก
เปนระยะทางหลายกิโล แถมถีบตูดกูอีกตะหาก
--ยิ่งทวีความเป็นอริของกูกับมันยิ่งขึ้น
--และวันนั้นก้อมาถึงวันที่กูสนิทกับมัน
วันนั้นนั่งรถไปแถวฟิวด้วยกัน4คน
กูก้อพยายามจะนั่งห่างมันให้มากที่สุด
เพราะแม่งชอบกวนตีน แต่สุดท้ายแม่งมานั่งข้างกู
กูเลยเล่นเป่ายิ้งฉุบตีกับมันซะเลย
เล่นเอาเจ็บมือ แล้วกูก้อหนึบกับมันตลอด
--หลังจากนั้นมันก้อเอาเบอกูไปจากเอ็ม
แล้วก้อโทรมาคุย วันนั้นกูโดนยึดโทรสับพอดี
กูก้อรู้ว่าเป็นมัน หลังจากนั้นก้อคุยกันทุกวัน
วันละ 2-3 ชม. พูดกันไม่มีหยุด
ใครสายซ้อนมากูไม่สนใจ
แล้วก้อเริ่มพนันกัน
ใครนอกใจใครก่อนเสีย 5000
ข้อตกลงเยอะแยะมากมาย
แต่มันขอกู 2 ข้อ
1. ห้ามให้เบอคนอื่น
2.ห้ามรักใครนอกจากมัน
แล้วกูก้อทำตามที่มันบอก
ใครโทรมา ใครขอเบอ กูบอกมีแฟนแล้วทุกคน
แล้วบังมันจะมีประโยคที่พูดบ่อยๆคือ
"ถึงคุณจะเป็นยังงัย คุณก้อคือสุดที่รักของผม"
แต่กูกับมันก้อเลิกกัน หายไป 2 เดือน
ก้อกลับมาเจอกันอีก
แล้วกูก้อทำใจบอกตัวเองไว้
อย่ารักมันให้มากนัก
แต่สุดท้ายกูก้อทำไม่ได้
มี 100 กูให้มันเกิน 100 อ่ะ
--เราไปนั่งกิน mk. กัน 4 คน ทราย อืด เอ้ บัง
--เรา 2 คน เคยเดินจากสาย 5 กลับบ้าน กี่โลวะ
แต่รู้ว่าเดินเกือบ 2 ชม.
--วันนั้นกูขี่หลังบังวันแรก 5555
--บังเคยไปรับทรายที่ รร. แทบจะทุกอาทิต
--ตอนที่เปนปผลเพราะรถล้ม บังก้อต้องไปรับ
--เวลามีงานที่ต้องส่งภายในวัน 2 วัน
บังก้อต้องมานั่งทำให้
--กูชอบไปช่วยบังส่งของกับที่บ้าน
--กูชอบที่จะตามบังไปทุกๆที่
(กูไม่เคยเบื่อ)
--กูเคยไปรอบังทำบัตรประชาชน
--บังแม่งเคยมาตะโกนเรียกแล้วบอกให้ตื่น
แถมตบหน้ากูให้ตื่นอีกตะหาก
--บังชอบตบหัวกู เวลากูบอกว่าไม่ได้ไปเรียน
--กูเคยบอกให้บังไปบวช แล้วมันก้อไปจิงๆ
--กูเคยคิดว่ากูเป็นตัวซวยสำหรับมัน
เพราะตั้งแต่กลับมาคบกันมันเจ็บตัวหลายรอบมาก
++วันแรกที่กลับมาดีกัน แม่งขับรถชนเด็ก
เพราะรีบเอางานมาให้กู
++แล้วก้อขับรถล้ม เพราะกูตอแหลมันให้มารับที่มหิดล
++ขับรถชนข้างทางเพราะหลับใน
เนื่องจากกูกวน
++โดนปล้น หลังจากโทรคุยกับกูไม่ถึง 10 นาที
++โดนตำรวจจับ
และอีกมากมาย
กูจำได้ว่าแม่งซวยแทบทุกอาทิต จนกูต้องให้ไปบวช
--กูจำได้ว่าตอนบังบวชกูเกือบทำกุฏิแตก
-กูจำได้ว่าตอนบังบวชกูยอมไม่มีโทรสับใช้
เพื่อให้บังเอาไปใช้
--กูจำได้ว่ากูต้องนั่งรถไปหามันไกลถึงนครปฐม
เป็นชั่วโมงๆ เพื่อเอางานที่ให้บังลอก
--กูจำได้ว่ากูเหนผู้ ญ ซ้อนท้ายมอไซด์มัน
แต่กูก้อไม่ได้ว่ารัย
แค่มันโดนกูอัดไปนิดๆหน่อยๆ
แล้วกูก้อต้องตามไปที่บ้านมัน
ในสภาพอัปปรีมาก ร้องเท้าไม่ใส่ บ้านไม่ล๊อค ตังไม่มี
--กูจำได้ว่ามันหายตัวไป ทั้งๆที่ตะกี้อยู่กับกู
กูก้อต้องสวมวิญญาณแฟน + เมีย ที่ดี ออกตามหา
ตามแม่งยันบ้าน ญ อีกคน เข้าไปตามใน โรงแรม
คิดดูดิ กูแม่งขนาดไหน แต่ไม่เจอ
แต่กูก้อไม่ได้ว่าอะไรมัน กูโกรธมันไม่นาน ก้อหาย
--กูจำได้ว่าโทรเข้าเบอมัน ที่กู กับ มันหารเงินกันซื้อ
แล้วมีผู้ ญ รับ กูไม่ว่ารัย แต่มันโทรมาหากูเอง
--กูจำได้ว่าผู้ ญ คนนั้น โทรมาบอกกูว่า
ได้กับบังแล้ว แต่กูก้อเฉยๆ ได้ก้อได้ไปสิ บอกกูทำไม
อย่ามายุ่งกับกู กูไม่ชอบ
ที่ใครที่มัน
--กูจำได้ว่าวันปีใหม่บังมานั่งอยุ่บ้านกู
--กูจำได้ว่า วาเลนไทน์สัญญาว่าจะอยุ่ด้วยกัน
แต่ก้อเลิกกันไปก่อน แล้วมันก้อไปอยู่กับเค้า
--กูจำวันที่กูบอกเลิกบังได้
วันนั้นบังแม่งมาถึงบ้านกูเลย
แล้วสุดท้ายกูก้อเลิกไม่ลง
กูแม่งดีแต่ปาก ก้อกูรักมัน
--กูจำวันที่มันโทรไปหานัทได้
โทรไปเพราะกูทะเลาะกับนัทเรื่องบัง
ให้กูนั่งนึกทั้งวันทั้งคืนก้อไม่จบ
แม่งเยอะสาดดดดดดดดดดดดด
กูคบมันมาแม่งเรื่องเยอะชิบหาย
มันเปนเหมือนส่วนหนึง่ในชีวิตกู
ต้องเจอกันทุกอาทิต
คุยกันแทบทุกวัน
เอาเป้นว่า
กูรักมึง
**เมื่อวานบังมานั่งสอนกูเรื่องจะคบใคร
อย่าเล่าเรื่องแฟนเก่าให้ฟัง
**กูไม่อยากคบใครแล้ว
กูอยากคบมันคนเดียวอ่ะ
กูจะทำไงให้บังกลับมาวะ
กูจะทำไงให้ที่บ้านมันไม่เกลียดกู
กูต้องไปขอขมาที่กูทำผิดป่าววะ
กูจะทำไงให้บังมันรักกูวะ
เหี้ยเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
กูก้อไม่เข้าใจ
กูเลิกกับบังมากี่รอบแล้ววะ
เลิกกันไปทีหายไป 2-3เดือน
แล้วก้อมาเจอกันอีก
เลิกกันคราวนี้จะเหมือนรอบแรกป่าววะ
มันจะกลับมาหากูมั๊ย
ถ้าไม่เลิกกันกูก้อคงจะคบกันครบปีนึงแล้ว
วันนี้กูอัพไดยาว
กูไม่ได้ต้องการให้ใครมาอ่าน
กูแค่อยากระบายในสิ่งที่กูคิด
กูแค่อยากเขียนถึงคนที่กูรักมากมาย
กูรักมึงนะบัง
มึงกลับมาหากูเหอะ
(มันไม่มีทาง)
ตอนนี้อยู่บ้านย่า เลยมีเน็ตเล่น 5555
พึ่งกลับจากเข้าค่ายที่สระบุรีสดๆร้อนๆ
วันที่ 1 ของการออกเดินทาง
--เนื่องจากผู้ชายในห้องกูเป็นเพศที่มีความเสียสละสูง
กูจะรีบขึ้นไปของที่ข้างหลัง มันเห็นกูก้าวขึ้นบันไดปุ๊บ
ก้อมีมีมาฉุดกระชากกูลงไป พร้อมบอกว่า ทรายมานี่
ผลักกูกระเด็นเลย ซวยอิ๊บ!!!
สุดท้ายกูกับอีอืดก้อต้องไปนั่งเบียดพวกมันที่ข้างหลังรถ
(โดนอีนัทด่าไปมั้ง ว่า...แรด 5555 กูชอบ)
ถึงที่พักก้อเปลี่ยนชุด ทำกิจกรรม นู่นนี่ไปเรื่อย
ตอนกลางคืนก้ออาบน้ำเปลี่ยนชุดมาฟังพระเทศน์
เกี่ยวกับพระคุณพ่อแม่มั้ง ไม่ค่อยรู้เรื่อง เพราะกูจะหลับ
แถมยังเคืองพ่อแม่อยู่
แล้วก้ออาบน้ำนอน
(คืนแรกที่ไม่ได้หลับคาโทรสับมานานนับเดือน)
วันที่ 2 ของการอยู่ค่าย
ตื่นเช้ามาออกกำลังกาย เหอๆ กูฟิตจัด กะผอมหลังเข้าค่าย
แล้วก้อทำกิจกรรม กินข้าว อาบน้ำ แต่งชุด
แล้วก้อมี วอค แรลลี่ ไปที่ 7 สาวน้อย
เดินไปเรื่อยๆ ขึ้นเขา ลง เขารัยเงี้ย
แล้วอีอืด กู ผึ้งก้อไปยืนดูแมลงเอากันบนใบไม้
กะจะเด็ดไปให้พวกในทีมดู
แต่ผู้งัมนเปรียบเทียบให้กูฟังจนเห็นภาพว่า
"ไอ้ทราย..สมมติมึงเอากับแฟนมึงอยู่แล้วมีคนมายกห้องมึงไปตั้งที่อื่นจะรู้สึกงัย"
กูเลยเข้าใจความรู้สึกของแมลงเลย 5555
แล้วก้อไปถึง 7 สาวน้อย ลงไปเล่นไม่ถึง 5 นาทีก้อต้องขึ้น
กูลงไปเพื่อ....ขี่หลังอีมิลค์
แล้วฝนก้อตก ก้อนั่งตากฝนรอรวมตัว แล้วก้อเดินตากฝนกลับค่าย
มีดินลื่นๆ กูไม่คิดจะเล่นงัย แต่มีคนผลักไอ้ป๊อกมาโดนกู
กูเลยเล่นมั่ง เดินไปเรื่อยๆ
เห็นคนมีแฟนเค้าให่แฟนขี่หลังแล้วอิจฉา
กูเลยคิดถึงไอ้บังขึ้นมา ไม่มีมันแล้วกูจะขี่หลังใครวะ
เหอๆ
กลับที่พักก้ออาบน้ำ แต่งตัว ทำกิจกรรม
คล้ายปัจฉิมอ่ะ
เค้ามีให้เข้าไปไหว้อาจารย์อะไรเงี้ย
กูก้อจองแม่ดวงเลย กูจะไหว้ให้ได้
แล้วก้อถึงตากู กูก้อเล็งมุ่งเป้าไปเลย
แล้วกูก็ก้มลงไปกราบเค้า กะจะให้ถึงตีนเลย แต่เค้าเอามือขวาง
เชอะๆๆๆๆๆๆ
แล้วกูก้อบอกขอโทษเค้า อะไรของกูไม่รู้
รู้แต่ว่าน้ำตานองหน้า เค้าพูดรัยกูก้อไม่ได้ยิน ร้องอย่างเดียว
แล้วกูก้อกลับมานั่งที่ แล้วนั่งอีกแปบอยู่ๆกูก้อสิ่งออกไปอีก
แต่โดนวิทยากรกันไว้กันจนกูปลิวไปอักฝั่ง
ออกมางงกับยีน งง!!!
แล้วก้อร้องไห้กัน
ภาพวันนี้เป็นไรที่แบบว่าซึ้งมาก ร้องไห้กันเต็มเลย
สุดยอดแล้ว
รักพวกมึงนะเว้ย
รักมากมาย
จะจบแล้วนะ
จะจากกันแล้ว
ช่วงเวลาที่เหลือก้อให้ทำดีต่อกัน
ทราย&บัง
รู้จักกันครบ 1 ปีแล้วนะ
กูรักมึงที่สุดเลยนะบัง
ถึงจะเลิกกันไปแล้วก้อตาม
หลายวันมานี้คิดถึงบังตลอดเลย
บ่นถึงบังให้พวกเพื่อนฟังแทบทุกวัน
แล้วก้อมองหาบังแทบทุกวัน
แล้วก้อไม่เคยเจอเลยซักวัน
มะวานเดินเข้าซอยบ้านมาได้นิดนึง
ก้อเหนมอไซด์คันนึงซ้อน 3 มา
เอ๊ะ!!!ทำไมไอ้คนสุดท้ายมันหน้าคุ้นๆ
เหนแว๊ปๆ เลยหยุดเดินแล้วหันไปมอง
ไอ้คนขับกับอีกคนก้อหันมามองนะ
แต่ไอ้คนสุดท้ายไม่หันมา
ก้อพยายามจำลายละเอียด
เดินไปก้อคิดไป ใช่รึป่าววะ
ไอ้คนนัน้มันตาตี่ป่าววะ
เอ๊ะ!!ไอ้เสื้อแบบนี้มีบังใส่คนเดียวป่าววะ
แล้วถ้าใช่มันจะเข้ามาทำไมวะ
มาหาเอ็มเหรอวะ
เดี๋ยวต้องลองไปถามเอ็ม
แต่...ทำไมเพื่อนหน้าตาไม่คุ้น
คงไม่ใช่หรอก
(ในใจก้อคิด ทำไมกูไม่ตะโกนเรียกชื่อวะ)
หลังจากคิดไปคิดมาน้ำตาก้อจะไหล
แล้วก้อเดินมาถึงหมู่บ้านจนได้
ก้อมีมอไซด์ซ้อน 3 อีกแล้ว สวนมา
คราวนี้ช๊อคไปเลย
มองหน้าคนขับปุ๊บ ทรายนิ่งไป 5 วิได้
แล้ววิ่งเข้าใส่ทันที
(จำได้ว่ากระเป๋าหนักมากมาย)
วิ่งไปถึงปุ๊บ ดึงแขนมาทันที
แล้วพูดได้แค่คำว่า
"เป็นงัยมั่ง บังเป็นงัยมั่ง"
พูดจบปุ๊บ น้ำตาไหลพรากเลย
เพื่อนบังยัง งง อ่ะ
แล้วบังก้อเดินมาส่งที่บ้าน
เดินไปก้อร้องไห้ไป
ยามก้อคง งง
ทำไมยังเห็นทรายกับบังอยู่ด้วยกัน
มันผ่านมากี่เดือนแล้วที่ชีวิตกูไม่มีมึงข้างๆ
มันผ่านมานานแค่ไหนแล้วที่มึงปล่อยให้กูอยู่คนเดียว
มะวานเป็นไรที่รู้ตัวเลยว่า...กูรอวันนี้มานานแล้ว
วันที่กูได้กอดบังอีกครั้ง
วันที่กูได้คุยกับมันเหมือนแต่ก่อน
วันที่กูได้อยู่ใกล้มัน
ได้เล่านู่นเล่านี่ให้บังฟัง
ได้เล่นได้ทะเลาะกันเหมือนเดิม
แต่ใครจะรู้ว่ามันทำให้กูเศร้าได้เหมือนกัน
กูทำได้แต่กอดมันไว้แล้วบอกว่า
"อย่าทิ้งทรายไปอีกนะ"
"ไม่มีบังมันเหงานะ"
แล้วบังก้อทำได้แค่
ลูบหัวกูแล้วบอกว่า "อย่าร้องไห้ นอนแล้วตื่นมาคิดซะว่าไม่มีรัยเกิดขึ้น"
แล้วกูจะทำได้ยังงัย
ทั้งๆที่กูรักมันขนาดนั้น
กูพยายามจะรั้งมันให้อยู่กับกูนานที่สุดเท่าที่จะทำได้
กูได้แต่บอกมันว่า
"คิดเหรอว่าอยากจะเลิก"
แต่กูทำไรไม่ได้แล้ว
ทุกอย่างมันผ่านไปแล้ว
กูทำให้ทุกอย่างมันจบด้วยมือของกูเอง
กูทำลายทุกอย่างด้วยตัวของกูเอง
แล้วคนที่มานั่งร้องไห้เสียใจคือใคร
มันก้อคือตัวกูเอง
--------------------------
กูจำได้ว่าตอนมีบัง
กูชอบกวนตีนมัน
กูชอบเล่าเรื่องในแต่ละวันให้บังฟัง
ชอบอ้อนมันเวลาอยู่ใกล้ๆ
ชอบมองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อรอบังมา
กูจะกลับบ้านเร็วๆ เพื่อรอบังมาหาตอนเย็น
กูชอบซื้อของมาให้มัน เพื่อจะได้เจอมัน
กูชอบใช้ให้มันทำงานให้
กูชอบด่ามันเวลาอยู่กับเพื่อนๆ
กูชอบเล่นกับมันแรงๆเวลาอยุ่ด้วยกัน
และที่กูชอบที่สุดคือ...เวลาที่กูอยู่บนหลังมัน
กูชอบเวลาบังให้กูขี่หลัง
กูชอบที่จะเดินข้างๆบัง
กูรู้สึกว่าคนๆนี้สามารถปกป้องกูได้
กูสามารถอยู่ด้วยได้อย่างมีความสุข
กูทำได้ทุกอย่างเพื่อบังโดยไม่แคร์คำว่าศักศรี
กูสามารถที่จะวิ่งตามบังโดยไม่ใส่รองเท้า
สามารถเดินออกจากบ้านไปตามหาบังตอน 5 ทุ่ม
สามารถที่จะให้พ่อขับรถไปชะอำ
แล้วกูเดินจากหัวหาดไปท้ายหาด 1 รอบ
เพื่อตามหาตัวบัง
บังเป็นคนทำให้กูเลิกนิสัยเจ้าชู้
ทำให้กูรู้ว่าการรักใครซักคนมันเป็นยังงัย
และกูรู้ว่ากูต้องอยุ่ให้ได้โดยไม่มีบัง
---------------------------------
ทุกวันนี้กูยังจำทุกอย่างได้(ดี)
--บังเกิดวันที่ 25 กรกฎา
--บังชอบสีชมพู
--บังชอบคิตตี้
--บังชอบกินข้าวผัดหมู(ใช่ป่าววะ)
--บังมันกะล่อน ขี้เล่น
--บังมันชอบโมเดลรถ มันจะเอามาไถๆเล่นก่อนนอน
--บังมันไม่ถูกกับรถสีเขียว
(มันจะขับมีโอคนนั้นล้มบ่อยมาก)
--บังมันชอบบ่นๆๆๆๆเวลาใช้ให้ทำอะไร
แต่มันก้อทำให้ทุกที(กูล่ะชอบ
--บังมันสามารถทำให้กูร้องไห้เพราะมัน
และสามารถทำให้กูดีใจได้
--บังมันรุ้ว่าเวลาไหนกูจะอารมไม่ดี(เวลาหิว+ร้อน)
--บังมันรุ้ว่าทำยังงัยกูถึงจะอารมดี(เอาของกินมาล่อ)
--บังไม่เคยงี่เง่า ไม่เคยเรียกร้องอะไรจากกู
ไม่เคยบอกว่าอยากได้นู่นได้นี่นะ
ไม่เคยบอกว่าซื้อของให้หน่อย
มีแต่ตัวกูเอง ที่พยายามสรรหาของที่มันอยากได้ไปให้
กูไปไหนไม่เคยที่จะไม่มีของไปฝากมัน
--เข้าค่ายปีที่แล้ว กูซื้อของฝากมาให้ที่บ้านบัง
(บังมารับกูกลับบ้าน กูจำได้)
--กูไปปากคลองตลาด กูก้อซื้อกุหลาบมาให้มันกำหย่ายๆ
(แต่มันดีใจที่กูไป รร. ทุกวันมากกว่า)
--กูไปเดินตลาดใน ม. เจอของคิตตี้
กูก้อซื้อผ้าเช็ดหน้า+พวงกุญแจมาฝาก
--เข้าไปใน 7 มีขนมของคิตตี้ขาย
กูก้อบ้าจี้ซื้อมาอีก
--แม่งโดนเค้าปล้นโทรสับ กะโดนซ้อม
กูรู้ปุ๊บก้อไปซื้อตุ๊กตามาให้
--ทำโมเดลรถมันหาย 4 คัน คันละไม่กี่บาท
กูซื้อคืนทีคันละเกือบร้อย
--มีรัยอีกไม่รู้ เยอะแยะ
--กูจำครั้งแรกที่กูกับมันเจอกันได้--
กูเดินไปหาข้าวกินกับเอ็ม แล้วเอ็มชี้ให้ดูบังกับเพื่อน
--กูเจอมันอีกทีตอนเดินเข้าบ้าน
มันไปตามเอ็มมาให้ แล้วเข็นรถตาม
--กูเจอมันแบบนี้บ่อยๆ แต่มีครั้งนึงมันกวนตีนมาก
มันจะมีไอ้น่ารักในซอย บังมันรู้ว่ากุชอบ
แม่งขับมอไซด์ไปดักหน้ามอไซด์เค้า
แล้วชี้มาที่กูแล้วบอกว่า "แว่นชอบ"
กูล่ะซึ้ง แล้วกูกับมันก้ออริกันมาตลอด
--มีครั้งนึงเดินกลับบ้านกัน 3 คน
แม่งเดินกวนตีนกู ด่ากูไม่หยุดปาก
เปนระยะทางหลายกิโล แถมถีบตูดกูอีกตะหาก
--ยิ่งทวีความเป็นอริของกูกับมันยิ่งขึ้น
--และวันนั้นก้อมาถึงวันที่กูสนิทกับมัน
วันนั้นนั่งรถไปแถวฟิวด้วยกัน4คน
กูก้อพยายามจะนั่งห่างมันให้มากที่สุด
เพราะแม่งชอบกวนตีน แต่สุดท้ายแม่งมานั่งข้างกู
กูเลยเล่นเป่ายิ้งฉุบตีกับมันซะเลย
เล่นเอาเจ็บมือ แล้วกูก้อหนึบกับมันตลอด
--หลังจากนั้นมันก้อเอาเบอกูไปจากเอ็ม
แล้วก้อโทรมาคุย วันนั้นกูโดนยึดโทรสับพอดี
กูก้อรู้ว่าเป็นมัน หลังจากนั้นก้อคุยกันทุกวัน
วันละ 2-3 ชม. พูดกันไม่มีหยุด
ใครสายซ้อนมากูไม่สนใจ
แล้วก้อเริ่มพนันกัน
ใครนอกใจใครก่อนเสีย 5000
ข้อตกลงเยอะแยะมากมาย
แต่มันขอกู 2 ข้อ
1. ห้ามให้เบอคนอื่น
2.ห้ามรักใครนอกจากมัน
แล้วกูก้อทำตามที่มันบอก
ใครโทรมา ใครขอเบอ กูบอกมีแฟนแล้วทุกคน
แล้วบังมันจะมีประโยคที่พูดบ่อยๆคือ
"ถึงคุณจะเป็นยังงัย คุณก้อคือสุดที่รักของผม"
แต่กูกับมันก้อเลิกกัน หายไป 2 เดือน
ก้อกลับมาเจอกันอีก
แล้วกูก้อทำใจบอกตัวเองไว้
อย่ารักมันให้มากนัก
แต่สุดท้ายกูก้อทำไม่ได้
มี 100 กูให้มันเกิน 100 อ่ะ
--เราไปนั่งกิน mk. กัน 4 คน ทราย อืด เอ้ บัง
--เรา 2 คน เคยเดินจากสาย 5 กลับบ้าน กี่โลวะ
แต่รู้ว่าเดินเกือบ 2 ชม.
--วันนั้นกูขี่หลังบังวันแรก 5555
--บังเคยไปรับทรายที่ รร. แทบจะทุกอาทิต
--ตอนที่เปนปผลเพราะรถล้ม บังก้อต้องไปรับ
--เวลามีงานที่ต้องส่งภายในวัน 2 วัน
บังก้อต้องมานั่งทำให้
--กูชอบไปช่วยบังส่งของกับที่บ้าน
--กูชอบที่จะตามบังไปทุกๆที่
(กูไม่เคยเบื่อ)
--กูเคยไปรอบังทำบัตรประชาชน
--บังแม่งเคยมาตะโกนเรียกแล้วบอกให้ตื่น
แถมตบหน้ากูให้ตื่นอีกตะหาก
--บังชอบตบหัวกู เวลากูบอกว่าไม่ได้ไปเรียน
--กูเคยบอกให้บังไปบวช แล้วมันก้อไปจิงๆ
--กูเคยคิดว่ากูเป็นตัวซวยสำหรับมัน
เพราะตั้งแต่กลับมาคบกันมันเจ็บตัวหลายรอบมาก
++วันแรกที่กลับมาดีกัน แม่งขับรถชนเด็ก
เพราะรีบเอางานมาให้กู
++แล้วก้อขับรถล้ม เพราะกูตอแหลมันให้มารับที่มหิดล
++ขับรถชนข้างทางเพราะหลับใน
เนื่องจากกูกวน
++โดนปล้น หลังจากโทรคุยกับกูไม่ถึง 10 นาที
++โดนตำรวจจับ
และอีกมากมาย
กูจำได้ว่าแม่งซวยแทบทุกอาทิต จนกูต้องให้ไปบวช
--กูจำได้ว่าตอนบังบวชกูเกือบทำกุฏิแตก
-กูจำได้ว่าตอนบังบวชกูยอมไม่มีโทรสับใช้
เพื่อให้บังเอาไปใช้
--กูจำได้ว่ากูต้องนั่งรถไปหามันไกลถึงนครปฐม
เป็นชั่วโมงๆ เพื่อเอางานที่ให้บังลอก
--กูจำได้ว่ากูเหนผู้ ญ ซ้อนท้ายมอไซด์มัน
แต่กูก้อไม่ได้ว่ารัย
แค่มันโดนกูอัดไปนิดๆหน่อยๆ
แล้วกูก้อต้องตามไปที่บ้านมัน
ในสภาพอัปปรีมาก ร้องเท้าไม่ใส่ บ้านไม่ล๊อค ตังไม่มี
--กูจำได้ว่ามันหายตัวไป ทั้งๆที่ตะกี้อยู่กับกู
กูก้อต้องสวมวิญญาณแฟน + เมีย ที่ดี ออกตามหา
ตามแม่งยันบ้าน ญ อีกคน เข้าไปตามใน โรงแรม
คิดดูดิ กูแม่งขนาดไหน แต่ไม่เจอ
แต่กูก้อไม่ได้ว่าอะไรมัน กูโกรธมันไม่นาน ก้อหาย
--กูจำได้ว่าโทรเข้าเบอมัน ที่กู กับ มันหารเงินกันซื้อ
แล้วมีผู้ ญ รับ กูไม่ว่ารัย แต่มันโทรมาหากูเอง
--กูจำได้ว่าผู้ ญ คนนั้น โทรมาบอกกูว่า
ได้กับบังแล้ว แต่กูก้อเฉยๆ ได้ก้อได้ไปสิ บอกกูทำไม
อย่ามายุ่งกับกู กูไม่ชอบ
ที่ใครที่มัน
--กูจำได้ว่าวันปีใหม่บังมานั่งอยุ่บ้านกู
--กูจำได้ว่า วาเลนไทน์สัญญาว่าจะอยุ่ด้วยกัน
แต่ก้อเลิกกันไปก่อน แล้วมันก้อไปอยู่กับเค้า
--กูจำวันที่กูบอกเลิกบังได้
วันนั้นบังแม่งมาถึงบ้านกูเลย
แล้วสุดท้ายกูก้อเลิกไม่ลง
กูแม่งดีแต่ปาก ก้อกูรักมัน
--กูจำวันที่มันโทรไปหานัทได้
โทรไปเพราะกูทะเลาะกับนัทเรื่องบัง
ให้กูนั่งนึกทั้งวันทั้งคืนก้อไม่จบ
แม่งเยอะสาดดดดดดดดดดดดด
กูคบมันมาแม่งเรื่องเยอะชิบหาย
มันเปนเหมือนส่วนหนึง่ในชีวิตกู
ต้องเจอกันทุกอาทิต
คุยกันแทบทุกวัน
เอาเป้นว่า
กูรักมึง
**เมื่อวานบังมานั่งสอนกูเรื่องจะคบใคร
อย่าเล่าเรื่องแฟนเก่าให้ฟัง
**กูไม่อยากคบใครแล้ว
กูอยากคบมันคนเดียวอ่ะ
กูจะทำไงให้บังกลับมาวะ
กูจะทำไงให้ที่บ้านมันไม่เกลียดกู
กูต้องไปขอขมาที่กูทำผิดป่าววะ
กูจะทำไงให้บังมันรักกูวะ
เหี้ยเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
กูก้อไม่เข้าใจ
กูเลิกกับบังมากี่รอบแล้ววะ
เลิกกันไปทีหายไป 2-3เดือน
แล้วก้อมาเจอกันอีก
เลิกกันคราวนี้จะเหมือนรอบแรกป่าววะ
มันจะกลับมาหากูมั๊ย
ถ้าไม่เลิกกันกูก้อคงจะคบกันครบปีนึงแล้ว
วันนี้กูอัพไดยาว
กูไม่ได้ต้องการให้ใครมาอ่าน
กูแค่อยากระบายในสิ่งที่กูคิด
กูแค่อยากเขียนถึงคนที่กูรักมากมาย
กูรักมึงนะบัง
มึงกลับมาหากูเหอะ
(มันไม่มีทาง)
ตอนนี้อยู่บ้านย่า เลยมีเน็ตเล่น 5555
พึ่งกลับจากเข้าค่ายที่สระบุรีสดๆร้อนๆ
วันที่ 1 ของการออกเดินทาง
--เนื่องจากผู้ชายในห้องกูเป็นเพศที่มีความเสียสละสูง
กูจะรีบขึ้นไปของที่ข้างหลัง มันเห็นกูก้าวขึ้นบันไดปุ๊บ
ก้อมีมีมาฉุดกระชากกูลงไป พร้อมบอกว่า ทรายมานี่
ผลักกูกระเด็นเลย ซวยอิ๊บ!!!
สุดท้ายกูกับอีอืดก้อต้องไปนั่งเบียดพวกมันที่ข้างหลังรถ
(โดนอีนัทด่าไปมั้ง ว่า...แรด 5555 กูชอบ)
ถึงที่พักก้อเปลี่ยนชุด ทำกิจกรรม นู่นนี่ไปเรื่อย
ตอนกลางคืนก้ออาบน้ำเปลี่ยนชุดมาฟังพระเทศน์
เกี่ยวกับพระคุณพ่อแม่มั้ง ไม่ค่อยรู้เรื่อง เพราะกูจะหลับ
แถมยังเคืองพ่อแม่อยู่
แล้วก้ออาบน้ำนอน
(คืนแรกที่ไม่ได้หลับคาโทรสับมานานนับเดือน)
วันที่ 2 ของการอยู่ค่าย
ตื่นเช้ามาออกกำลังกาย เหอๆ กูฟิตจัด กะผอมหลังเข้าค่าย
แล้วก้อทำกิจกรรม กินข้าว อาบน้ำ แต่งชุด
แล้วก้อมี วอค แรลลี่ ไปที่ 7 สาวน้อย
เดินไปเรื่อยๆ ขึ้นเขา ลง เขารัยเงี้ย
แล้วอีอืด กู ผึ้งก้อไปยืนดูแมลงเอากันบนใบไม้
กะจะเด็ดไปให้พวกในทีมดู
แต่ผู้งัมนเปรียบเทียบให้กูฟังจนเห็นภาพว่า
"ไอ้ทราย..สมมติมึงเอากับแฟนมึงอยู่แล้วมีคนมายกห้องมึงไปตั้งที่อื่นจะรู้สึกงัย"
กูเลยเข้าใจความรู้สึกของแมลงเลย 5555
แล้วก้อไปถึง 7 สาวน้อย ลงไปเล่นไม่ถึง 5 นาทีก้อต้องขึ้น
กูลงไปเพื่อ....ขี่หลังอีมิลค์
แล้วฝนก้อตก ก้อนั่งตากฝนรอรวมตัว แล้วก้อเดินตากฝนกลับค่าย
มีดินลื่นๆ กูไม่คิดจะเล่นงัย แต่มีคนผลักไอ้ป๊อกมาโดนกู
กูเลยเล่นมั่ง เดินไปเรื่อยๆ
เห็นคนมีแฟนเค้าให่แฟนขี่หลังแล้วอิจฉา
กูเลยคิดถึงไอ้บังขึ้นมา ไม่มีมันแล้วกูจะขี่หลังใครวะ
เหอๆ
กลับที่พักก้ออาบน้ำ แต่งตัว ทำกิจกรรม
คล้ายปัจฉิมอ่ะ
เค้ามีให้เข้าไปไหว้อาจารย์อะไรเงี้ย
กูก้อจองแม่ดวงเลย กูจะไหว้ให้ได้
แล้วก้อถึงตากู กูก้อเล็งมุ่งเป้าไปเลย
แล้วกูก็ก้มลงไปกราบเค้า กะจะให้ถึงตีนเลย แต่เค้าเอามือขวาง
เชอะๆๆๆๆๆๆ
แล้วกูก้อบอกขอโทษเค้า อะไรของกูไม่รู้
รู้แต่ว่าน้ำตานองหน้า เค้าพูดรัยกูก้อไม่ได้ยิน ร้องอย่างเดียว
แล้วกูก้อกลับมานั่งที่ แล้วนั่งอีกแปบอยู่ๆกูก้อสิ่งออกไปอีก
แต่โดนวิทยากรกันไว้กันจนกูปลิวไปอักฝั่ง
ออกมางงกับยีน งง!!!
แล้วก้อร้องไห้กัน
ภาพวันนี้เป็นไรที่แบบว่าซึ้งมาก ร้องไห้กันเต็มเลย
สุดยอดแล้ว
รักพวกมึงนะเว้ย
รักมากมาย
จะจบแล้วนะ
จะจากกันแล้ว
ช่วงเวลาที่เหลือก้อให้ทำดีต่อกัน
ขณะนี้นั่งอยู่ในห้องคอม รร.
เพราะเล่นเน็ตที่บ้านไม่ได้
เพราะบิดาห้ามโทรออก เหอๆ
แล้วขณะนี้ก้อกะลังเปนต่อมทอลซินอักเสบ
อะไรต่างๆก้อรุมเร้า
วันนั้นไปอิมแพคมาคนล้านแปด
แถมติดอยู่บนรถตั้งหลาย ชม.
กว่าจะถึงบ้านทุ่มกว่าๆ น่าสงสาร
อัพที่ รร. ไม่มีอารมอัพว่ะ
เซง มะไหร่จะเล่นที่บ้านได้นะ
--คิดถึงไดอารี่
--คิดถึง msn
--กูหลุดจากวงจรโลกไซเบอร์แล้วอ่ะ
ม.6 ปีนี้หนุกหนานมากมาย
อะไรก้อดีเนอะ
รักเพื่อนๆ
รักแกคนเดิม
นายสาธิต
